Skip to main content

 


Alas sais ng gabi.

Magisa

Napakatahimik ng paligid

Nakakbingi mang ituring ay mas nakakabingi pa rin

Ang mga boses sa aking isip, mga bulong, mga tinig

Tilang mga salita na pilit kumakawala matapos ang mahabang pagkakahimbing

Hindi ko na mabilang kung pangilang yosi na itong naisidihan ko

Ilang kaha na ang naubos maghapon

Wala akong ideya sa paliwanag ng siyensa sakung paano nito napapakalma ang dugo at kalamnan ko

Gusto ko lang talaga siguro na kahit papaano ay may karamay ako sa unti unting pagkaupos ko

At oo, Alam ko masama ‘to sa katawan ko.

Kung paano nito unti unti pinapahina ang baga ko

Pinasisikip ang aking dibdib

Pero tanong ko lang,

Hindi ba lagi naman nating pinipili kung saan mas masakit

Masyado tayong nalululong sa pagyakap sa pait

Masyado tayong nasasarapan habang hinahalay tayo ng paso at init

Kaya tara. Sabayan mo akong upusin ang ating mga sarili

Unang hithit ng yosi.

Para ito sa mga alak ng dumadaloy sa aking dugo

Mga bote na saksi sa mga gabing lumalapat ang luha sa aking pisngi pero pilit paring ngumingiti

Mga gabing kasabay ng pagikot ng tagay ang pagikot ng mundo

Hindi pa rin malilito

Na kahit anong labo ng ng daan pagkatapos ng mahabang inuman sa aking paguwi

Ay malinaw na malinaw na magisa pa rin akong tatapusin ang gabi.

Sa pangalawang hithit ko ng yosi, ito para sa mga hindi natapos na tula

Mga kwadernong naghihintay lamang pansinin

Sa mga punit na pahina

Bagamat hindi pa naman nalalagyan ng tuldok ang huling pangungusap ng tula na alay ko sana

May kasama ka ng iba at sumusulat ng bagong istorya

Pangatlong hithit ng yosi ay para sa mga unan

Unan na himlayan ng utak kapag masyado nang mabigat, maraming laman at pagod.

Para sa kumot, nagsisilbing kalasag at panakbong. Kapag naduduwag at di na kayang saguting ang mga tanong

Ayos ka lang ba?

Kumusta ka?

Hindi kayang magsalita pero bakit tila paos

Para rin sa mga maagiw na aklat sa pasimano ng kwarto na hindi ko na malinis pagkat mismong sarili koy hindi maayos

Sa pang apat na hithit ay para sa multo sa sulok ng aking kwarto

Mga nanlilisik at namumulang mga mata

Pero tila nangaakit “Halika tara”

Kinakatakutan pero hindi pinagtatabuyan

Hindi ko alam

Pero parang kilala niya ako sa titig niya

Tila ba kaya niya ikwento sa akin ang sarili kong istorya

Kaya niyang isa-isahin ang bawat araw ng aking nakaraan

Kaya niyang isiwalat kung kalian lang naglalakas – lakasan o kung kalian ako mahina at tila nangangatog tuhod na bata

Pero bakit siya lang din ang may kayang making sa aking ng walang panghuhusga

At siguro dahil siya lang ang laging nandiyan ay kinaibigan ko na

Sa pang-lima na hithit ko ng yosi ay para sa mga bituin

Nakakainggit na mga bituin.

Hinahangaan kahit di lubusang naiintidihan

Patuloy na pinagaaralan

Maraming interesado kahit gaano kalayo

Maraming nangangarap na malapitan man lamang.

Pang-anim naman ay para kay buwan

Wag kang magalala . Hindi ka nagiisa

Na minsan lang makita ang liwanag ng araw sa buhay nila

Pang-pito ay para sa aking mga kaibigan.

Maging tunay o peke ka man

Salamat sa pagalala. Salamat sa mga ala ala

Sa mga pagbubuhat ng ibang bagahe kapag hindi ko na kaya

Sa pagpapaala at pagtatama kapag nagkakamali na

Ang huli at pangwalong hithit ay para sayo

Oo, sayong nagbabasa nito

Dahil ngayon ay parte ka na ng buhay ko

Dahil saksi ka sa huling tula o liham na isusulat ko.

At Oo, sulat pamamaalam nga ito.

Upos na ang huling yosi na sinidihan ko.

Namatay ng ang bagang bumubuhay dito

Gagawin ng tahimik para walang makapansin

Dahang dahang lalapitan ang nakasabit na lubid na kanina pang naghihintay sa akin.

Comments

Popular posts from this blog

Last piece for you.

I'm typing this at the  exact  table where we drank last night - where unanswered questions finally left our mouths - where we found lost answers - and   where we finally ended it all . How  can a conversation be comforting and painful at the same time?  I always thought that our story is just always a case of wrong timing  and  we  made it very clear last  night,  that   anytime that you try to communicate with me, it is always at the wrong time, and  same  for me  but  I think the universe made August 7, 8:30 pm a very exact timing for the both of us . We  met again . It's  been  5  years since we last saw each other . It  seems like  5  years is already enough for you to change . I  cannot see any trace of you that I knew  but  after all those five years, there's something that didn't change - my feelings, which is  the reason  I'm writing this. ...

You And The Things That You Don't Know

You  don’t  know. You  don’t  know that  during our orientation , out of 40 people in the room, you caught my eye .   My  friends knew me as someone  who  doesn’t  have any  interest in romantic love  so  when I say you caught my eye,  that’s  all .   That’s  what I thought, at least .  You   don’t  know that on our first day, to be honest, I  didn’t  notice you , not  unless one of our teammates mentioned that  you’re   quite  cute .  I  agree . You   don’t  know that I started noticing something about you every day . Your  straight, shiny hair makes me want to comb it .  Your  slanted eyes that make me want to stare at it, your cute smile with your silver retainers, your tiny rosy lips. You  don’t  know. You  don’t  know how excited I am when I sit behind you in our office . The  little conversatio...

Nothing Arrived

  Night.  I woke up at the bus leaning in your arms.   I checked my phone. It was almost midnight.   I’m kind of confuse where we at. “Sm na tayo” , you said. We came from Tanay Rizal, Daranak Falls to be specific. You joined me as a guest to my college project which is a Travel show. We hop off the bus and walk from the terminal since your apartment was just 5 mins walk away. We actually went to 7 11 before heading to your apartment since you mentioned that there is no water supply around that time at your apartment. There are only two of us at your apartment since your sister went home. You prepared  the water that we just bought to wash ourselves and jump to bed. We are both tired from all day shooting but that doesn’t stop us from being romantic that night. It doesn’t stop us to show our longing feeling towards each other. We started kissing  and stopped thinking for a moment and just let our desire took over. I know I should be forgetting all...